 |
De Franse SlagMoeflons en bergmarmotten, (zie archief voor overige artikelen) Leuke bijkomstigheid van het wonen op het platteland in de Auvergne is naast de schitterende en volop aanwezige flora, de overal aanwezige fauna. En dan heb ik het niet over de koeien, waaronder vooral de Salers- en Limousin koe, die overal staan te grazen. Of de de paarden, schapen, geiten, kippen, ganzen en eenden die bij veel boerderijen rondlopen. Nee, ik bedoel dan de dieren die niet door mensen gehouden worden, maar gewoon vrij in de natuur rondlopen. Menig gast van ons is al verheugd naar ons toegekomen met de mededeling dat ze een hert of vos tijdens de wandeling hebben gezien. Maar ook hermelijnen, marters en diverse bijzondere vlinder- en vogelsoorten worden regelmatig gespot. Het enorme scala aan insecten houd ik nog maar even buiten beschouwing. En slangen komen hier ook voor, maar het overgrote deel daarvan is absoluut niet gevaarlijk, zo heb ik mij laten vertellen. Behalve de bovenstaande dieren, is het ook mogelijk om “in het wild” moeflons (hoewel ze veel weg hebben van een geit, schijnt een moeflon toch echt een “wild schaap” te zijn), gemzen en marmotten te zien. Onze buurman van bijna 77 jaar is een groot natuurliefhebber en nodigde ons enkele weken geleden uit om samen met hem moeflons en marmotten te gaan bekijken. 
Het eerste wilde schaap hadden wij reeds ontmoet bij vertrek van huis, zo bleek een half uur later, toen onze buurman in een race tempo tegen de flanken van de Sancy opklauterde! Hoewel wij qua leeftijd net iets boven de helft van die van de buurman zitten en regelmatig (grote wandelingen) lopen en fietsen in deze omgeving, hadden wij moeite om onze fanatieke buurman bij te houden. Hij koos dan ook niet voor de aanwezige wandelpaden, maar in plaats daarvan klauterde hij over lawines van stenen recht omhoog. Wij volgden op handen en voeten, zoekend naar stenen die niet losschoten onder ons gewicht (dat vele malen hoger ligt dan dat van onze buurman). Daarna volgde een traject door pollen gras en struikgewas wat nog het meest op heide leek. Om niet naar beneden de afgrond in te schieten moesten we ons goed aan de pollen en struiken vasthouden, liefst zo dicht mogelijk boven de grond. 
Uiteindelijk bereikten we, doornat van het zweet, de bergkam. De buurman zocht een mooi plaatsje uit, om vervolgens met zijn benen over de rand van de afgrond te gaan zitten. Kloppend op het gras naast hem fluisterde hij dat wij hetzelfde moesten doen en vooral niet moesten praten omdat we anders de dieren weg zouden jagen. Gelukkig werden wij na de avontuurlijke klim beloond met prachtige beelden van moeflons en enkele marmotten. Deze laatste waren overigens vanwege hun goede schutkleuren slecht waar te nemen. Langzaam aan volgde via de andere zijde van de berg de afdaling, die zeker niet minder gevaarlijk was dan de klimtocht van de heenweg. Eenmaal weer veilig beneden gekomen bleek dat we 780 meter geklommen hadden!
Toen wij enthousiast ”ja” antwoordde op de vraag van onze buurman of we het leuk gevonden hadden, stelde hij voor dat we zoiets misschien ook wel met onze gasten konden doen. Aangezien wij niet op ongelukken zitten te wachten lijkt het ons veiliger om toch maar gewoon van de aangegeven paden gebruik te maken als u moeflons en marmotten wilt zien. Want zo hoorden wij achteraf van de buurvrouw, er gaan ook gewoon “veilige” paden naar uitkijkpunten om dieren te spotten en over het algemeen is er ook op die plekken genoeg te zien. Wilt u meer informatie over de fauna in de Auvergne, klik dan hier voor een Nederlandstalige site met veel relevante informatie. ReactiesEr zijn nog geen reacties geplaatst
|
   
|